Dnia 25 listopada 2009r., pierwszy raz w Gdyni, wystartuje kampania „Biała Wstążka”. To największa na świecie akcja, będąca symbolem sprzeciwu dotyczącego przemocy stosowanej przez mężczyzn wobec kobiet. Kampania potrwa do 10 grudnia.

W tegoroczną kampanię szeroko włączają się władze miasta, gdyńskie szkoły, instytucje pomocowe, policja, straż miejska, sportowcy, korporacje taksówkowe, komunikacja miejska oraz polski oddział Amnesty International.

Mieszkańcy Gdyni w kilku punktach miasta (Centra Handlowe: Klif, Batory, Kwiatkowski) będą mieli możliwość otrzymania ulotek informacyjnych, naklejek i symbolu kampanii – białej wstążki. W dniach 25 listopada – 10 grudnia w wybranych szkołach odbędą się pokazy filmu „Stop przemocy wobec kobiet”, w gdyńskiej YMCA odbędą się warsztaty dla młodzieży. W środkach komunikacji miejskiej rozwieszone zostaną plakaty kampanii, policjanci i strażnicy miejscy będą nosić przypięte do mundurów białe wstążki. Gdyńscy taksówkarze będą rozdawać klientom-mężczyznom naklejki kampanii. W akcję włączyli się także rugbiści Arki Gdynia, którzy rozdadzą mieszkańcom wstążki i ulotki w Centrum Handlowym Batory. Podsumowanie tegorocznej kampanii odbędzie się w Teatrze Miejskim im. Witolda Gombrowicza, spotkaniem gdyńskich kobiet, które ma na celu uwrażliwienie ich na zjawisko przemocy w bliskim związku z mężczyzną.

Co to jest kampania „Biała Wstążka”?

Kampania „Biała Wstążka” to największa na świecie kampania mająca na celu zatrzymanie przemocy wobec kobiet. Jest ona prowadzona w ponad 55 krajach. Kampania została stworzona przez mężczyzn i jest przede wszystkim do nich skierowana.
Ma na celu rozpoczęcie dyskusji na temat przemocy wobec kobiet oraz wspieranie działań na rzecz jej przeciwdziałania.

Jak to się zaczęło?

W 1991, grupa mężczyzn z Kanady zdecydowała, że będzie zachęcać mężczyzn do mówienia o przemocy wobec kobiet. W przeciągu zaledwie sześciu tygodni 100 tysięcy mężczyzn w Kanadzie założyło białą wstążkę, podczas gdy wielu innych podjęło debatę na temat przemocy wobec kobiet.
W  tym też roku Rząd Kanady ogłosił 6 grudnia Narodowym Dniem Pamięci i Działania w obliczu Przemocy Wobec Kobiet , a dzień  25 listopada, upamiętniający życie i śmierć sióstr Mirabel, został uznany przez ONZ w roku 1999 za Międzynarodowy Dzień Walki z Przemocą Wobec Kobiet.

Po co nosić białą wstążkę?

Noszenie białej wstążki ma być symbolem sprzeciwu wobec przemocy stosowanej przez mężczyzn wobec kobiet, a także osobistym zobowiązaniem noszącego ją mężczyzny, że nigdy nie będzie stosować, akceptować lub milczeć na temat przemocy wobec kobiet.

Idea kampanii, czyli: Rola mężczyzn w przeciwdziałaniu przemocy w bliskich związkach
Przez bliskie związki rozumie się relacje partnerskie między kobietą i mężczyzną, relacje z dziećmi, rodzeństwem i rodzicami. Do lat 90-tych XX wieku kampanie dotyczące przeciwdziałania przemocy w bliskich związkach adresowane były głównie do kobiet. Ich celem było pokazanie, że ten rodzaj przemocy istnieje, opisanie jego przejawów oraz zachęcenie kobiet do szukania pomocy.

Obecnie w różnych krajach świata zaczyna się podkreślać, że nie powstrzyma się zjawiska przemocy, jeśli nie zaangażuje się mężczyzn. I nie chodzi wyłącznie o to, by organizować pomoc mężczyznom stosującym przemoc, ale o to, by zaangażować mężczyzn do aktywnego przeciwdziałania przemocy.

Żeby stało się to możliwe, trzeba sobie uświadomić, że:
* większość mężczyzn nie używa przemocy w bliskich związkach,
* nie jest prawdą, że wszyscy mężczyźni są potencjalnie brutalni,
* przemoc mężczyzn spowodowana jest czynnikami indywidualnymi i społecznymi.
* mężczyźni są bardziej narażeni na przemoc niż kobiety, dotyczy to przemocy mężczyzn wobec mężczyzn,
* dla mężczyzn, którzy doświadczali przemocy (zwłaszcza w dzieciństwie), jest ona źródłem poważnej traumy (ze wszystkimi jej konsekwencjami) podobnie jak w przypadku kobiet,
* istnieje też przemoc kobiet wobec mężczyzn i zjawisko to ma większą skalę niż początkowo sądzono.

Uświadomienie sobie tych faktów:

* sprzyja spojrzeniu na przemoc mężczyzn wobec kobiet w kontekście przemocy mężczyzn wobec mężczyzn, rodziców wobec dzieci i kobiet wobec mężczyzn, co prowadzi do bardziej całościowego zrozumienia przemocy’
* sprzyja bardziej całościowemu spojrzeniu nie tylko na zjawisko przemocy w bliskich związkach, ale również na zjawisko przemocy ze względu na płeć,
* może sprawić, że mężczyźni będą chętniej angażować się w działania związane z przeciwdziałaniem przemocy,
* stwarza większe możliwości współpracy kobiet i mężczyzn w ramach różnych programów przeciwdziałania przemocy,
* pozwala skupić się na przyczynach prowadzących do przemocy, a nie tylko na reagowaniu na przemoc,
* stwarza większą szansę na skuteczne zmniejszenie zjawiska przemocy.

Opracowano na podstawie dokumentu „Rola mężczyzn w zwalczaniu przemocy wobec kobiet”, autorstwa Norwega Jorgena Lorentzena, który przygotował ją na zlecenie ONZ.

Tomasz Pietrzak – moderator forum Niebieska Linia
konsultant d/s prawa i procedur

Cezary Horewicz – rzecznik prasowy MOPS

2009-11-21, ostatnia aktualizacja 2009-11-20 16:05

Pracownicy MOPS wspomagani przez policję, straż miejską i wolontariuszy policzą 4 grudnia gdyńskich bezdomnych. Akcja przeprowadzana jest w ramach piątego już badania socjodemograficznego w Pomorskiem

W Gdyni od ponad 10 lat funkcjonuje systemowa pomoc dla osób bezdomnych. Działa koalicja wielu służb i instytucji, sieć placówek, schronisk i mieszkań treningowych, realizowane są indywidualne programy wychodzenia z bezdomności, przygotowywane są programy profilaktyczne.

Wszystko zaczęło się podczas bardzo mroźnej zimy 1998 r. W całym kraju, także w Gdyni, dochodziło wtedy do przypadków zamarznięcia osób bezdomnych. Wówczas w gdyńskim MOPS podjęto decyzję o powołaniu zespołu ds. niesienia pomocy osobom zagrożonym tragicznymi skutkami zimy, przekształconego później na działający do dziś zespół ds. bezdomnych.

- Byłam w tym projekcie od początku i wiem, że skuteczność w niesieniu pomocy osobom bezdomnym jest uwarunkowana dobrą współpracą różnych służb, m.in. MOPS, policji, straży miejskiej, pogotowia, szpitali, organizacji pozarządowych, placówek i specjalistów – powiedziała Mirosława Jezior, dyrektor MOPS w Gdyni. – Do dziś uważam budowę i funkcjonowanie tej koalicji za nasz największy sukces. Współpracując razem jeździliśmy w miejsca, gdzie “zimowali” bezdomni, w węzłach ciepłowniczych, piwnicach, działkach ogrodniczych, klatkach schodowych itp. Oferowaliśmy wsparcie jednocześnie dowiadując się o kolejnych bezdomnych. Dzięki temu mogliśmy reagować w sytuacjach kryzysowych, oszacować skalę problemu i próbować dostosować do niej naszą pomoc.

Dziś w Gdyni myśli się także o tym, aby pomóc w zapobieganiu zjawisku bezdomności, współpracując m.in. ze spółdzielniami mieszkaniowymi.

- Profilaktyka jest niezmiernie ważna – powiedział Jarosław Józefczyk, z-ca dyrektora MOPS. – Po raz pierwszy na tak dużą skalę wdrażane są działania na poziomie przyczyn bezdomności, a nie skutków. Z tego co mi wiadomo jest to inicjatywa pionierska w Pomorskiem. Projekt oprócz wsparcia konkretnych osób i rodzin ma również za zadanie przetestowanie i wdrożenie mechanizmów “wczesnego ostrzegania” o zagrożeniu bezdomnością. Powstał katalog konkretnych przesłanek mówiących o tym, że dane środowisko bliskie jest konfrontacji z bezdomnością i będzie on wykorzystywany w codziennej pracy przez pracowników socjalnych.

Policzą bezdomnych

4 grudnia odbędzie się już piąte badanie socjodemograficzne osób bezdomnych na terenie całego województwa pomorskiego. W Gdyni badanie przeprowadzi ok. 30 osób, wśród których znajdą się m.in. pracownicy MOPS, pracownicy placówek dla bezdomnych, wolontariusze z Uniwersytetu Gdańskiego oraz policjanci i strażnicy miejscy. W ciągu dnia zbadają znane środowiska oraz osoby już objęte wsparciem MOPS. Wieczorem i w nocy odwiedzą miejsca niemieszkalne, pustostany, klatki schodowe, węzły ciepłownicze, dworce itp.

- Dzięki badaniu dowiemy się m.in., ilu bezdomnych przebywa obecnie na terenie gminy, jak długo są osobami bezdomnymi i jakie są przyczyny ich bezdomności – powiedziała Beata Świątek-Soldat, z zespołu ds. bezdomnych MOPS. – Zdobędziemy także informacje dotyczące stanu zdrowia, predyspozycji zawodowych oraz zaoferujemy adekwatną pomoc. Pierwsze wyniki powinny być znane jeszcze w grudniu, natomiast szczegółowy raport będzie gotowy na początku przyszłego roku.

Akcja zima

Jak co roku od października do kwietnia MOPS wspólnie z innymi miejskimi służbami rozpoczyna intensyfikację działań ukierunkowanych na wsparcie osób bezdomnych przebywających w miejscach niemieszkalnych. Współpracują ze sobą: Straż Miejska, Policja, SOK, Pogotowie, Szpitale, Urząd Pracy, Centrum Zdrowia Psychicznego, Ośrodek Interwencji Kryzysowej, Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień, Urząd Miasta, streetworker, organizacje pozarządowe i kościelne. Służby te prowadzą wspólnie regularną lustrację miejsc, w których (poza schroniskami) przebywają osoby bezdomne.

Koordynacją wszelkich spraw związanych z pomocą osobom bezdomnym na terenie miasta zajmuje się Zespół ds. Bezdomnych MOPS. Osoby zgłaszające się do Zespołu mają możliwość otrzymania kompleksowej pomocy m.in.: schronienia, posiłku, zasiłku celowego, porady prawnika. Mają także możliwość uczestnictwa w programach dających szansę wyjścia z bezdomności. Zespół znajduje się przy ul. Działowskiego 11, tel. 058 662 00 11. Jest czynny w godz. 7.45-15.45.

Mieszkańcy miasta mogą zgłaszać obecność osób bezdomnych potrzebujących pomocy nie tylko do Zespołu ds. Bezdomnych – sygnały takie przyjmują również: Centrum Powiadamiania Ratunkowego, tel. 58 660 22 03 i 58 662 22 04 (całodobowo) i Straż Miejska tel. 986 (całodobowo).

Gdynia dysponuje pięcioma schroniskami dla osób bezdomnych. Poza tym MOPS podpisał umowę z ośmioma schroniskami na terenie Trójmiasta i poza nim, do których w razie potrzeby kierowane są osoby bezdomne. Gdynia dysponuje 211 miejscami dla osób bezdomnych, a łącznie z miejscami objętymi umowami MOPS – 288 miejscami.

Gdyńskie placówki dla osób bezdomnych

Tymczasowy Ośrodek Opiekuńczy (Gdynia ul. Chwarznieńska 93) – schronisko dla mężczyzn – 65 miejsc, kilkuosobowe pokoje, łazienki, stołówka, placówka dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Schronisko prowadzone jest przez MOPS. Zapewnia nocleg, wyżywienie, środki czystości, prowadzi kompleksową pracę socjalną.

Zespół Opiekuńczy (Dom Samotnej Matki, Schronisko dla bezdomnych kobiet), Gdynia ul. Fredry 3 – 41 miejsc, kilkuosobowe pokoje, łazienki, stołówka. Schronisko prowadzone jest przez MOPS. Zapewnia nocleg, wyżywienie, środki czystości, prowadzi kompleksową pracę socjalną.

Stowarzyszenie Alter Ego – Schronisko dla rodzin – ok. 55 miejsc, ul. Leszczynki 153, kilkuosobowe pokoje, łazienki, stołówka. Prowadzi je organizacja pozarządowa. Zapewnia nocleg, wyżywienie, w miarę potrzeby środki czystości, odzież.

Chrześcijańskie Stowarzyszenie Dobroczynne – schronisko dla osób bezdomnych uzależnionych od alkoholu – 20 miejsc, ul. Jana z Kolna 21, kilkuosobowe pokoje, łazienki, stołówka, placówka dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Schronisko prowadzone jest przez organizację pozarządową. Zapewnia nocleg, wyżywienie, w miarę potrzeby środki czystości, odzież.

Chrześcijańskie Stowarzyszenie Dobroczynne – schronisko z funkcją interwencyjnego punktu noclegowego dla osób w stanie nietrzeźwości i upojonych alkoholem – 20 miejsc.

By temu zapobiec organizacja pozarządowa “Kvinnojouren Frideborg” z Karlskrony opracowała projekt “Catseb”, mający na celu przeciwdziałanie handlowi ludźmi. Miesiąc temu do projektu, jako jedyne miasto na Pomorzu, przystąpiła Gdynia. Projekt koordynuje Ośrodek Interwencji Kryzysowej.

- Właśnie takie ogłoszenia są najbardziej podejrzane - mówi Dalia Lussa, koordynatorka projektu “Catseb”. - Szukając pracy po pierwsze trzeba bardzo uważnie przeczytać treść oferty, szczególnie kiedy nie wymagane są kwalifikacje i znajomość języka, po drugie, zadzwonić do ewentualnego pracodawcy i sprawdzić jego wiarygodność, po trzecie o swoim wyjeździe należy powiadomić całą rodzinę, a po czwarte, na wszelki wypadek zrobić kopie dokumentów. Nie można ufać żadnej ofercie o pracę. Nawet jeżeli dotyczy zbioru runa leśnego.

Głównym założeniem projektu “Catseb” jest nawiązanie współpracy pomiędzy miastami nadbałtyckimi w czterech krajach: Litwie (Kłajpeda), Łotwie (Ventspils, Liepaja), Szwecji (Karlskrona, Karlshamn) i Polsce (Gdynia). W Gdyni Stowarzyszenie “Razem” stara się o nawiązanie współpracy z policją, prokuraturą oraz ze strażą graniczną, a w szczególności z promową obsługą przejść granicznych.

- Jesteśmy zarówno krajem tranzytowym, docelowym, jak i wyjazdowym – mówi Dalia Lussa. - Przez Polskę przewożone są głównie kobiety z Rosji, Rumunii i Bułgarii, nie zdające sobie sprawy z tego, w co się angażują. Są im zabierane dokumenty, a następnie trafiają do domów publicznych. Ostatnim miejscem identyfikacji ofiar jest przejście graniczne. Po jego przekroczeniu trafiają do dużych miast, jak Sztokholm czy Oslo. Tam możliwość ich namierzenia dramatycznie spada.

Z oficjalnych danych Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku wynika, że w 2005 roku tylko trzy kobiety z Trójmiasta zostały wywiezione przez pośredników z Polski do pracy w szwedzkich domach publicznych. Uwolnione zostały dopiero po interwencji Interpolu. W rzeczywistości mimo, że w Szwecji panuje zakaz prostytucji, takich przypadków są dziesiątki. Za handel ludźmi grozi kara od trzech lat więzienia.

Osoby, które zetknęły się z problemem handlu ludźmi mogą uzyskać pomoc w Ośrodku Interwencji Kryzysowej w Gdyni przy ul. Leszczynki 177, tel. (0-58) 622 22 22 (całodobowo). Prośbę o pomoc można kierować również do warszawskiej Fundacji Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu “La Strada” (skrytka pocztowa 5 PL 00-956 Warszawa 10, tel. zaufania: +48 22 628 99 99, e-mail: strada@pol.pl). To, czy pośrednik pracy ma aktualną licencję, można sprawdzić na stronie: www.kraz.prac.gov.pl.

trojmiasto.pl, Magdalena Szałachowska, 28 marca 2007